Pielęgnacja buldoga francuskiego: sierść, fałdy, uszy, pazury i zęby

Sierść buldoga francuskiego to ta łatwa część: krótka, cienka, równomiernie się wymienia, a cotygodniowe przejechanie gumową rękawicą utrzymuje ją w połysku, a włosy z dala od kanapy. Wszystko inne na tej liście liczy się bardziej niż szczotka.

Niedzielna rutyna

Dziesięć minut, ze smakołykami, co tydzień. Rękawica po sierści. Fałdy przetarte i osuszone: fałda nad nosem, zmarszczki na pysku, kieszonka pod ogonem. Uszy obejrzane z latarką i powąchane. Łapy sprawdzone między palcami, pazury sprawdzone pod kątem długości. Oczy przetarte z zacieków, jeden czysty wacik na jedno oko. Zęby wyszczotkowane albo przynajmniej obejrzane. Rzut oka na wagę z góry. Dziesięć minut, a wyłapujesz większość problemów na tydzień przed tym, zanim staną się problemami.

Fałdy i kieszonka pod ogonem

Przecieraj co dzień lub dwa wilgotną ściereczką albo chusteczką zaleconą przez weterynarza, potem osusz do końca. W wilgotnej fałdzie rosną drożdżaki. Kieszonka pod ogonem, czyli zagłębienie pod skręconym ogonkiem, zbiera wszystko i to o niej właściciele zapominają; znajdź ją, wyczyść, osusz. Czerwona, śmierdząca albo bolesna oznacza weterynarza i zwykle chusteczki lecznicze.

Uszy

Oglądaj i wąchaj co tydzień. Czyść tylko zdrowe, płynem zaleconym przez weterynarza, nigdy patyczkami w głąb kanału. Ciemna woskowina, zapach, zaczerwienienie albo potrząsanie głową to wizyta u weterynarza, a nie domowe czyszczenie, a nawracające infekcje oznaczają alergię pod spodem.

Pazury

Buldogi mało chodzą i ścierają pazury słabiej niż większość psów. Co dwa, trzy tygodnie cążkami albo szlifierką; szlifierka jest łatwiejsza przy ciemnych pazurach. Stukanie o podłogę oznacza za długie, a długie pazury zmieniają sposób, w jaki pies stoi, co obciąża kolana i grzbiet.

Zęby

Krótka szczęka to stłoczone zęby i wczesna choroba dziąseł. Szczotkuj prawie codziennie psią pastą i szczoteczką na palec; trzydzieści sekund też się liczy. Proś weterynarza, żeby oglądał zęby przy każdej wizycie i umówił czyszczenie, zanim pojawi się problem. Unikaj poroża i bardzo twardych gryzaków, które łamią zęby.

Kąpiel

Co cztery do ośmiu tygodni albo gdy pies jest brudny, łagodnym psim szamponem, albo leczniczym, jeśli weterynarz zaleci go na skórę. Dobrze spłucz i potem dokładnie osusz fałdy i kieszonkę pod ogonem. Zbyt częste kąpiele wysuszają skórę i nasilają swędzenie.

Oczy i gruczoły okołoodbytowe

Wypukłe oczy w płaskim pysku łatwo się zadrapują i wysychają. Przecieraj zacieki codziennie, utrzymuj fałdę nad nosem w czystości, żeby nie ocierała oka, a każde mrużenie, zaczerwienienie albo zmętnienie traktuj jak wizytę u weterynarza tego samego dnia. Saneczkowanie, lizanie pupy albo rybi zapach oznaczają pełne gruczoły okołoodbytowe, częste w tej rasie; opróżnia je weterynarz albo groomer, a niektórym psom pomaga błonnik w diecie.

Dwa błędy

Zostawianie wilgotnych fałd i czyszczenie chorych uszu sklepowymi produktami. Razem odpowiadają za większość problemów ze skórą i uszami, o których słyszymy. Osuszaj fałdy, a śmierdzące ucho zabierz do weterynarza.