Pierwsze 30 dni szczeniaka yorkshire terriera: zasady dla malutkiego psa

Szczeniak yorka trafia do domu w wieku dziesięciu do dwunastu tygodni, później niż u większości ras, bo szczenięta ras miniaturowych potrzebują dodatkowego czasu z matką. Waży mniej niż kilogram. Ta liczba zmienia wszystko w pierwszym miesiącu: szybko marznie, szybko kończy mu się cukier we krwi, łamie się, gdy spadnie z kanapy, i tak łatwo go nosić, że większość właścicieli zapomina pozwolić mu chodzić. Pierwsze trzydzieści dni polega na tym, żeby bardzo małe zwierzę było bezpieczne, a jednocześnie uczyło się, że świat jest w porządku.

Zanim szczeniak przyjedzie

• Ubezpieczenie, aktywne od dnia przyjazdu. Yorki to rasa, która bywa u weterynarza, a wszystko odnotowane po pierwszej wizycie staje się chorobą istniejącą wcześniej.
• Kojec, nie wolny dostęp do całego domu, z legowiskiem na podłodze, wodą i drzwiczkami, które da się zamknąć.
• Bramki na schody i schodki przy kanapie albo zasada, że kanapa jest poza zasięgiem. Najczęstsze złamanie u młodego yorka to obie kości przedramienia, po zeskoku w dół.
• Syrop glukozowy albo miód w szafce. Prawdopodobnie nigdy go nie użyjesz. I tak go miej.
• Szelki pasujące na szczeniaka poniżej kilograma. W tej rasie nigdy, przenigdy obroży na smyczy; tchawica to słaby punkt.
• Karma i godziny karmienia od hodowcy, zapisane. Przez dwa tygodnie nie zmieniaj niczego.

Tydzień pierwszy: jedzenie, sen, siku, i od nowa

Cztery posiłki dziennie, co trzy do czterech godzin, nigdy nie pomijane. Szczeniak rasy miniaturowej, który ominie posiłek, zmarznie, dostanie biegunki albo przeżyje stresujący dzień, może wpaść w hipoglikemię: najpierw przyciszony i chwiejny, potem szklane oczy i drżenie, potem bezwładny, a na końcu drgawki. Jeśli widzisz wczesne objawy, wetrzyj w dziąsła miód lub glukozę, otul go ciepło i zadzwoń do weterynarza. Profilaktyka to regularne posiłki, ciepło i żadnych „teacupów”.

Na dwór za potrzebą co trzydzieści do czterdziestu pięciu minut, gdy nie śpi, oraz po każdej drzemce, posiłku i zabawie. Osiemnaście do dwudziestu godzin snu, w kojcu. Żadnych gości, żadnej imprezy powitalnej, żadnego podawania z rąk do rąk po całej rodzinie. Ciepło ma znaczenie: pojedyncza warstwa sierści i brak tkanki tłuszczowej oznaczają szczeniaka, który trzęsie się w pokoju, w którym tobie jest wygodnie. Legowisko nad podłogą, kocyk, sweterek do ogrodu.

Tydzień drugi: na własnych łapach

To tydzień, który decyduje, czy będziesz mieć yorka pewnego siebie, czy noszonego. Postaw szczeniaka na ziemi: w ogrodzie, na macie w parku, na chodniku przed kawiarnią. Pozwól mu patrzeć na ruch uliczny, na najróżniejszych ludzi, na dzieci z pewnej odległości i na duże psy z większej, ze swoich czterech łap, ze smakołykiem za patrzenie. Podnoś go dla bezpieczeństwa, gdy zbliża się realne zagrożenie, i odstawiaj z powrotem, gdy minie. Nigdy dla pocieszenia. Szczeniak, który uczy się, że może odejść od tego, co go niepokoi, robi się odważny; szczeniak porywany na ręce za każdym razem uczy się, że świat jest niebezpieczny, a szczekanie sprowadza ratunek.

Zacznij drabinkę zostawania samemu: dziesięć sekund za drzwiami, potem minuta, potem pięć. Zacznij zabawę w imię i dotyk dłoni nosem. Umów wizytę kontrolną i poproś weterynarza, żeby sprawdził trzy konkretne rzeczy: rzepki, zgryz i czy ciemiączko na czaszce się zamknęło. Wspomnij, jeśli szczeniak jest najmniejszy z miotu, przygaszony po posiłkach albo się ślini: yorki mają najwyższy odsetek zespolenia wrotno-obocznego wątroby ze wszystkich ras, a badanie kwasów żółciowych jest tanie.

Tygodnie trzeci i czwarty: nawyki, które oszczędzają pieniądze

Trzydzieści sekund szczotkowania dziennie miękką szczotką typu slicker, zakończone smakołykiem. Palec z psią pastą przeciągnięty po zębach, zakończony smakołykiem. Te dwa nawyki, zaczęte teraz, oszczędzą ci przez następne piętnaście lat więcej bólu i pieniędzy niż cokolwiek innego na tej stronie. Szelki na krótkie spacery, gdy tylko skończą się szczepienia: pięć minut na każdy miesiąc życia, dwa razy dziennie, na ziemi. Codzienne dotykanie: łapy, uszy, pysk, trzymanie w bezruchu, oglądanie na stole. Psie przedszkole u trenera pracującego bez przemocy, w grupie, w której nie ma samych olbrzymów. Spotkania z jednym spokojnym dorosłym psem naraz, na ziemi, na luźnej smyczy. I zacznij rytuał przy drzwiach: dzwonek, szczeniak na macie, smakołyk, gość ignoruje szczeniaka.

Pięć nawyków, które liczą się najbardziej

1. Posiłki co trzy do czterech godzin, nigdy nie pomijane.
2. Łapy na ziemi. Noszenie dla bezpieczeństwa, nie dla pocieszenia.
3. Zero zeskakiwania z czegokolwiek, nigdy.
4. Szczotka i zęby, po trzydzieści sekund, codziennie.
5. Szelki, nie obroża, od pierwszego spaceru.

Zadbaj o te pięć rzeczy, a większość problemów, o których piszą do nas właściciele yorków, nigdy się nie zacznie. Poradnik o nauce czystości obejmuje to, co trwa najdłużej, a poradnik o zębach tłumaczy, dlaczego szczotkowanie palcem jest aż tak ważne.