Biodra, łokcie i kręgosłup owczarka niemieckiego: dysplazja, DM i artroza

Owczarki niemieckie są duże, wysportowane i szybko rosną, a płacą za to ich stawy i kręgosłup. Dysplazja bioder i łokci jest w rasie częsta, opadający grzbiet niektórych linii wystawowych dodatkowo obciąża biodra, zerwania więzadła krzyżowego są częste u dorosłych, mielopatia zwyrodnieniowa to znak rozpoznawczy rasy u seniorów, a artroza do dziesiątego roku życia jest niemal powszechna. Nie zmienisz genów, z którymi twój pies przyszedł na świat, ale możesz zmienić to, jak mocno na nich ląduje. Nasza zwykła szczera uwaga: nie jesteśmy weterynarzami. Oto, na co patrzeć i kiedy pytać.

Dysplazja: lata wzrostu

Dysplazja bioder i łokci oznacza, że staw nie uformował się prawidłowo, więc się ściera. Jest w dużej mierze genetyczna, dlatego dobrzy hodowcy prześwietlają biodra i łokcie, ale o tym, jak bardzo się rozwinie, decydują tempo wzrostu i waga. Podawaj karmę dla szczeniąt ras dużych, trzymaj szczeniaka szczupłego i chroń chrząstki wzrostowe, aż zamkną się w wieku dwunastu do osiemnastu miesięcy: żadnego wymuszonego biegania, żadnego truchtu przy rowerze, żadnych długich wędrówek, żadnego biegania po schodach, żadnego skakania z mebli, żadnych przeszkód z agility, żadnego powtarzalnego ganiania piłki po twardym podłożu. Swobodna zabawa na trawie i węszące spacery około pięciu minut na każdy miesiąc życia, dwa razy dziennie, są w porządku.

Objawy: króliczy skok ze złączonymi tylnymi łapami, kołyszący chód, trudność ze wstawaniem, dziwne siadanie z łapą na boku, niechęć do skakania, kulawizna, która przychodzi i odchodzi. Wspomnij o nich; wczesna diagnoza otwiera możliwości, które późna zamyka.

Więzadła krzyżowe: lata dorosłe

Nagła kulawizna na tylną łapę po skręcie, poślizgu albo skoku, albo narastające powoli utykanie, gorsze po odpoczynku. Częste, kosztowne i o wiele częstsze u psów z nadwagą. Szczupła sylwetka, rozgrzewka przed intensywną zabawą i rozsądne rzucanie piłką zmniejszają ryzyko.

Mielopatia zwyrodnieniowa: kręgosłup seniora

Zwykle od ósmego, dziewiątego roku: powolne, bezbolesne osłabienie tylnych łap. Pierwszy objaw, który większość właścicieli przegapia, to starte pazury na tylnych łapach przy normalnych przednich, od szurania palcami. Potem chwiejność, krzyżowanie tylnych łap, trudność ze staniem, a w ciągu miesięcy do roku czy dwóch utrata władzy w tylnej części ciała. Istnieje test genetyczny, z którego hodowcy powinni korzystać. Nie ma leku, ale fizjoterapia, szelki podtrzymujące tył i wózek przez długi czas utrzymują psy sprawne i szczęśliwe, a wiedza, co to jest, oszczędza ci gonienia za niewłaściwym leczeniem.

Artroza: lata seniorskie

Sztywność po odpoczynku, która mija w ruchu, wolniej na schodach, niechęć do wskakiwania do auta, zrzędliwość przy dotyku. To ból, nie wiek. Współczesne leczenie artrozy jest znakomite: najpierw waga, potem właściwy ruch, suplementy i leki, dzięki którym stary pies znów cieszy się spacerami. Dywaniki na twardych podłogach, rampa do auta, legowisko ortopedyczne, krótkie pazury i pływanie.

Kiedy to oznacza weterynarza

Każda kulawizna trwająca dłużej niż dzień. Każda nagła kulawizna tylnej łapy po zabawie. Każde chwianie się, krzyżowanie albo szuranie tylnymi łapami. Każdy staw, który jest gorący albo spuchnięty. I każdy senior sztywny co rano; to nie nagły wypadek, ale telefon, bo leczenie działa. Utrzymanie niskiej wagi, jak tłumaczy przewodnik po karmieniu, to jedna rzecz, która pomaga na każdy problem z tej strony.