Biodra, łokcie i stawy golden retrievera: dysplazja, więzadła krzyżowe i artroza

Goldeny są duże, szybko rosną i mają w sobie mnóstwo entuzjazmu, a ich stawy za to płacą. Dysplazja bioder i łokci jest w tej rasie częsta, zerwania więzadła krzyżowego są częste u dorosłych, a artroza u seniorów jest niemal powszechna. Nie zmienisz genów, z którymi przyszedł twój pies, ale możesz zmienić to, jak mocno na nich ląduje. Nasza zwykła szczera uwaga: nie jesteśmy weterynarzami. Oto na co patrzeć i kiedy pytać.

Dysplazja: lata wzrostu

Dysplazja bioder i łokci oznacza, że staw nie uformował się prawidłowo, więc się ściera. Jest w dużej mierze genetyczna, dlatego dobrzy hodowcy badają biodra i łokcie, ale to tempo wzrostu, waga i wczesna kastracja decydują, jak bardzo się rozwinie. Karm karmą dla szczeniąt ras dużych, trzymaj szczeniaka szczupłego i chroń chrząstki wzrostowe, aż zamkną się w wieku dwunastu do osiemnastu miesięcy: żadnego wymuszonego biegania, żadnego truchtu przy rowerze, żadnych długich wędrówek, żadnego pędzenia po schodach, żadnego skakania z mebli, żadnego aportowania piłki w kółko na twardym podłożu. Swobodna zabawa na trawie i węszące spacery po około pięć minut na każdy miesiąc życia, dwa razy dziennie, są w porządku.

Objawy u szczeniaka albo młodego psa: „króliczy” bieg ze złączonymi tylnymi nogami, kołyszący chód, trudność ze wstawaniem, dziwne siadanie z nogą na boku, niechęć do skakania, kulawizna, która pojawia się i znika. Zgłoś je; wczesna diagnoza otwiera możliwości, które późna diagnoza zamyka.

Kastracja a stawy

Badania na golden retrieverach powiązały kastrację przed ukończeniem roku z wyraźnie wyższym odsetkiem dysplazji bioder, zerwań więzadła krzyżowego i niektórych nowotworów, przy czym efekt jest w tej rasie silniejszy niż w większości innych. Wielu weterynarzy sugeruje dziś, by poczekać co najmniej do dwunastu–osiemnastu miesięcy, a niektórzy radzą dłużej. To rozmowa z weterynarzem, a nie kratka do odhaczenia w szóstym miesiącu.

Więzadła krzyżowe: lata dorosłe

Więzadło krzyżowe stabilizuje kolano. U goldenów często stopniowo słabnie, a potem zrywa się podczas zwykłej zabawy: skręt, poślizg, skok. Nagła kulawizna tylnej nogi albo narastające powoli utykanie, gorsze po odpoczynku, to klasyczny obraz. Leczenie to często operacja, i to droga, co jest jednym z powodów, by ubezpieczyć psa wcześnie. Zmniejsz ryzyko szczupłą sylwetką, rozgrzewką przed intensywną zabawą i nierzucaniem piłki psu, który hamuje w poślizgu.

Artroza: lata seniorskie

Sztywny po odpoczynku, rozkręca się w ruchu, wolniejszy na schodach, niechętnie wskakuje do auta, liże staw, zrzędzi przy dotyku. To ból, nie wiek. Nowoczesne leczenie artrozy jest świetne: najpierw waga, potem właściwy ruch, suplementy i leki, dzięki którym stary pies znów cieszy się spacerami. Dywaniki na twardych podłogach, rampa do auta, legowisko ortopedyczne, krótkie pazury i pływanie, które jest najlepszym ruchem, jaki może mieć zesztywniały golden.

Kiedy kulawizna oznacza weterynarza

Każda kulawizna trwająca dłużej niż dzień. Każda nagła kulawizna tylnej nogi po zabawie. Każdy staw, który jest gorący albo opuchnięty. Każdy pies, który piszczy, gdy poruszasz mu nogą. I każdy senior, który każdego ranka jest sztywny; to nie nagły wypadek, ale telefon, bo leczenie działa. Trzymanie wagi w ryzach, jak tłumaczy poradnik o zdrowiu, to ta jedna rzecz, która pomaga na każdy problem ze stawami z tej strony.