Dojrzewanie golden retrievera: wrażliwy nastolatek (od sześciu miesięcy do dwóch i pół roku)

Gdzieś około szóstego–ósmego miesiąca golden, który przybiegał na zawołanie, zaczyna się wahać, nastolatek, który w domu był spokojny, znów zaczyna gryźć, a wrażliwy pies, któremu śmieciarka nie przeszkadzała, nagle się jej boi. To normalne, to przejściowe, a goldeny zwykle uspokajają się w wieku dwóch do dwóch i pół roku: trochę wcześniej niż labradory, trochę później, niż by ci pasowało.

Co się dzieje

Hormony, mózg, który się przebudowuje, i ciało, które potrafi już cię prześcignąć. Pies nie zapomniał szkolenia; świat stał się ciekawszy od ciebie, a samokontrola, która była w czwartym miesiącu, chwilowo zniknęła. A goldeny są wrażliwe: mocno odczuwają presję, i nastolatek, na którego się krzyczy albo którego szarpie się za smycz, uczy się bać, a nie słuchać.

Co robić

• Długa linka wszędzie tam, gdzie przywołanie nie jest idealne. Pas bezpieczeństwa, nie kara. Nagradzaj każde przywołanie, jakby było pierwsze.
• W każdej umiejętności cofnij się o krok i płać lepiej. Łatwiejsze wersje, częściej, cenniejsze nagrody.
• Daj mu zajęcie. Aportowanie z zasadami, zabawy węchowe, szarpak z początkiem i końcem, kurs szkoleniowy, mata węchowa. Zmęczony mózg jest wart więcej niż zmęczone ciało; golden, który dostaje tylko ruch, staje się atletą, który potrzebuje więcej ruchu.
• Zarządzaj otoczeniem, żeby nie mógł ćwiczyć złych rzeczy: gryzaki pod ręką, buty wysoko, drzwi zamknięte.
• Trzymaj się jednych zasad. Cała rodzina, te same zasady, każdego dnia. Nastolatki testują granice i znajdują tę miękką.
• Chroń sen. Nastolatki potrzebują czternastu do szesnastu godzin, a często tyle nie śpią.

Okresy lękowe

Goldeny je mają, często wyraźnie, gdzieś między szóstym a czternastym miesiącem. Pies, któremu coś nie przeszkadzało, nagle boi się tego przez kilka dni albo tygodni. Nie zmuszaj go, żeby „stawił temu czoła”; pozwól mu patrzeć z daleka, nagradzaj za patrzenie i idź dalej. Przepychanie wrażliwego psa przez okres lękowy może zbudować strach na całe życie. To mija.

Czego nie robić

Nie karz za nieudane przywołanie, kiedy pies w końcu przyjdzie; w ten sposób karzesz samo przyjście. Nie dokładaj godzin biegania, żeby „wyładować energię”; budujesz kondycję, nie spokój. Nie używaj ostrych korekt; golden się wyłącza i przestaje cokolwiek proponować. I nie kastruj, żeby to naprawić. Niewiele jest dowodów, że pomaga to na zachowanie nastolatka, za to są dobre dowody, że wczesna kastracja goldenów wpływa na stawy i podnosi ryzyko niektórych nowotworów; omów termin z weterynarzem.

Kiedy to się kończy

Zwykle stopniowo, gdzieś w wieku dwóch do dwóch i pół roku, zauważasz, że wrócił ten pies, nad którym pracujesz od początku, i to lepszy. Cała twoja praca z trudnych miesięcy to materiał, z którego ten pies jest zbudowany. Wytrzymaj. O konkretnych manierach opowiada następny tekst: skakanie i ciągnięcie.