Gryzienie i niszczenie u szczeniaka golden retrievera: przewodnik po pysku

Golden retrievery hodowano po to, by delikatnie niosły zestrzelonego ptaka przez półtora kilometra. Ten instynkt nie wyłącza się dlatego, że ptakiem jest twój kapeć. Golden z pustym pyskiem to golden, który szuka, co by do niego włożyć, a szczeniak goldena bada wszystko zębami ostrymi jak igły. Daj pyskowi właściwe rzeczy, naucz wymiany, a większość kłopotów z goldenem w ogóle się nie zacznie.

Gryzienie u szczeniaka

Szczeniaki goldena gryzą. Ręce, rękawy, kostki, włosy, nogawki. To zabawa i poznawanie świata, nie agresja, a szczyt przypada na trzeci–piąty miesiąc. Rozwiązaniem jest przekierowanie i odpoczynek, nie kara; wrażliwy pies ukarany za zabawę uczy się bać rąk:

• Zabawka w pysku, zanim dotrze tam ręka. Jedna w każdym pokoju i jedna w kieszeni.
• Spokojna pauza w zabawie, gdy zęby dotkną skóry. Nie krzyk; pauza. Potem zabawa toczy się dalej, z zabawką.
• Sen. Większość wieczornych „krokodylich” sesji to przemęczony szczeniak. Klatka, gryzak, drzemka.
• Wszyscy robią to samo. Jedna osoba, która pozwala szczeniakowi gryźć swoje ręce, niweczy pracę reszty.

Mija około piątego, szóstego miesiąca. Mija szybciej, jeśli zachowujesz się nudno i konsekwentnie.

Niszczenie

Ząbkowanie trwa od około trzeciego do siódmego miesiąca, a potem, w okresie dojrzewania, przychodzi druga faza gryzienia, tym razem z nudów. Codziennie dawaj „legalne” rzeczy do gryzienia: mrożone zabawki z nadzieniem, bezpieczne naturalne gryzaki, karton do rozszarpania. Resztą zarządzaj: drzwi zamknięte, buty wysoko, kosze z pokrywą. Golden, który w wieku osiemnastu miesięcy gryzie kanapę, jest za mało zajęty, a nie niegrzeczny, i potrzebuje zajęcia bardziej niż reprymendy.

Futryna to co innego

Golden, który gryzie futryny, listwy przy drzwiach albo pręty klatki, i to tylko wtedy, gdy zostaje sam, nie jest znudzony. To lęk separacyjny, który wymaga drabinki zostawania samemu, a nie kolejnych gryzaków. Nagraj psa, gdy wychodzisz; poradnik o lęku separacyjnym tłumaczy, na co patrzeć.

Wymiana i „puść”

Najważniejsza umiejętność retrievera. Od pierwszego tygodnia: rzecz w pysku, ty proponujesz smakołyk, pies puszcza, ty mówisz „puść”, pies dostaje smakołyk, a często też rzecz z powrotem. Ćwicz na nudnych rzeczach, żeby działało na ekscytujących. Golden, który chętnie puszcza dla ciebie wszystko, nigdy nie nauczy się bronić zasobów, nigdy nie odkryje, że ucieczka z butem to świetna zabawa, i można go powstrzymać przed połknięciem czegoś, zanim skończy się to operacją.

Noszenie i witanie

Wiele goldenów wita cię z czymś w pysku. Pozwól im i naucz tego: pies, który niesie zabawkę, to pies, który nie skacze i nie gryzie. To najtańszy sposób na ładne powitanie, jaki istnieje.

Obrona zasobów

Niektóre goldeny bronią jedzenia albo ukradzionych rzeczy: sztywnieją, patrzą twardo, warczą nad miską albo skarpetką. Nigdy nie karz za warczenie i nigdy nie wyrywaj rzeczy; to uczy psa, że następnym razem ma pominąć ostrzeżenie. Wymieniaj na coś lepszego, karm w spokoju i wcześnie zgłoś się do trenera pracującego bez przemocy, jeśli to coś więcej niż łagodna forma.