Sierść i pielęgnacja yorkshire terriera: długi włos, strzyżenie, kołtuny, zacieki pod oczami i kucyk

Sierść yorkshire terriera to włos, nie futro: pojedyncza warstwa bez podszerstka, rosnąca bez przerwy i prawie niewypadająca. Dlatego rasa odpowiada części alergików, dlatego kanapa zostaje czysta i dlatego sierść filcuje się, gdy spuścisz ją z oka na dwa dni. Szczenięta rodzą się czarne podpalane i przez pierwsze dwa lata przechodzą w stalowy błękit i złoto, a ostateczny kolor niewiele mówi o szczeniaku, którego kupiłeś. Są dwa sposoby na utrzymanie sierści yorka i oba to praca.

Długa sierść

Sierść wystawowa, do podłogi, z przedziałkiem wzdłuż grzbietu, jest piękna i jest pracą na pół etatu. Codziennie: lekka mgiełka odżywki w sprayu, szczotka pin brush, a potem grzebień do samej skóry, partiami, bo szczotka, która ślizga się po wierzchu, zostawia pod spodem warstwę filcu. Kąpiel co tydzień lub dwa w nawilżającym szamponie z odżywką, spłukiwana, aż woda będzie czysta, potem suszenie na niskiej mocy przy jednoczesnym szczotkowaniu. Włos zawijany w papiloty albo podpinany, żeby nie wpadał do jedzenia i nie ciągnął się po ziemi. Większość osób, które zaczynają od długiej sierści, przed drugimi urodzinami psa kończy na strzyżeniu „na szczeniaka” i nie ma w tym żadnego wstydu.

Strzyżenie „na szczeniaka”

Włos długości dwóch do pięciu centymetrów na całym ciele, krótszy pyszczek, schludne łapy. Grzebień do skóry trzy razy w tygodniu, kąpiel co trzy do czterech tygodni i groomer co sześć do ośmiu tygodni. Tak wygląda większość yorków domowych i to rozsądny wybór dla psa, który chodzi w deszczu, bawi się z innymi psami albo mieszka z dziećmi. Znajdź groomera, który jest delikatny i cierpliwy wobec malutkich psów, i zabierz szczeniaka na „wizytę zapoznawczą”, mycie, głaskanie i żadnej maszynki, przed pierwszym prawdziwym strzyżeniem.

Gdzie powstają kołtuny

Za uszami, pod pachami, pod paskami szelek, u nasady ogona, między tylnymi łapami i wokół linii obroży. Sprawdzaj te miejsca codziennie, przeciągając przez nie grzebień. Mały kołtun rozdziela się palcami i grzebieniem, z odżywką, od zewnątrz do środka. Duży wygala groomer. Czego z kołtunem nigdy się nie robi, to wycinania go nożyczkami: skóra yorka jest cienka jak papier i przesuwa się razem z włosem, a cięcie w coś, co wygląda jak włos, często okazuje się skórą. Weterynarze co tydzień zszywają yorki po nożyczkach.

Oczy, zacieki pod oczami i kucyk

Włos w oczach je drażni, oczy łzawią, a łzy barwią włos pod nimi na rdzawobrązowo. Przebarwienie to kosmetyka; podrażnienie nie. Od szczenięcia trzymaj włos z dala od oczu, kucykiem, miękką gumką albo małą spinką, przerabianą codziennie i nigdy tak ciasno, żeby ciągnęła skórę, albo krótkim przycięciem wokół oczu u groomera. Codziennie przecieraj okolicę pod oczami wilgotnym wacikiem, osobnym na każde oko, i osuszaj pyszczek po piciu. Omijaj produkty na zacieki, które zawierają antybiotyki.

York, który nagle łzawi bardziej, mruży oko, trzyma je zamknięte albo ma gęstą żółtą wydzielinę, ma problem z okiem, nie z zaciekiem. Suche oko, gdy gruczoły łzowe przestają działać, jest w tej rasie częste i wymaga kropli do końca życia; zadrapanie od włosa albo gałązki to wrzód rogówki, dopóki nie udowodni się inaczej, i wymaga weterynarza tego samego dnia. Zmętniałe oczy u starszego psa to zwykle zaćma i warto o nią zapytać.

Uszy, pazury i zęby

Uszy stoją, bo ich końcówki są golone; robi to groomer. Włos w kanale słuchowym wyskubuje się albo przycina, żeby nie gromadziły się wosk i wilgoć. Zaglądaj i wąchaj co tydzień; zaczerwienienie, zapach, ciemna woskowina albo potrząsanie głową to wizyta u weterynarza. Pazury co dwa do trzech tygodni, bo u tak lekkiego psa się nie ścierają, a długie pazury zmieniają obciążenie rzepek. Na malutkich ciemnych pazurach szlifierka jest łatwiejsza niż cążki. Zęby mają własny artykuł, poradnik o zębach, bo to problem zdrowotny numer jeden u yorków, a pielęgnacja, która je pomija, to tylko pół pielęgnacji.

Zimno, płaszczyki i kwestia sweterka

Pojedyncza warstwa sierści i dwa do trzech kilogramów oznaczają, że york szybko traci ciepło. Poniżej mniej więcej dziesięciu stopni potrzebuje sweterka; w deszczu nieprzemakalnego płaszczyka i ręcznika po powrocie; w zimnym domu legowiska nad podłogą i kocyka. Dygotanie to zimno, nie fochy, a u bardzo małego albo bardzo starego yorka zimno może wywołać spadek cukru. Latem pomaga strzyżenie „na szczeniaka”, spacery są wcześnie rano i późnym wieczorem, a york nigdy nie czeka w samochodzie.

Jak ułatwić pielęgnację

Każdy element tej listy jest łatwiejszy u psa, którego od dziesiątego tygodnia uczono, że szczotka oznacza smakołyk, grzebień za uchem oznacza smakołyk, a ręka przy pysku oznacza smakołyk. Trzydzieści sekund dziennie, codziennie, jako zabawa. Yorkowi, który w wieku trzech lat walczy ze szczotką, w wieku trzech miesięcy nigdy nie pokazano, że jest bezpieczna, i wciąż da się to naprawić, powoli, w ten sam sposób. Poradnik o pierwszych 30 dniach wbudowuje to w plan.