Karmienie yorkshire terriera: ile, jak często, niejadki, tłuszcz i wątroba

Yorkshire terrier zjada w ciągu dnia mniej więcej tyle, ile labrador w jednym kęsie, i przez to każdy kęs ma znaczenie. Karm za mało i za rzadko, a szczeniakowi spadnie cukier. Karm za dużo, a pół kilograma tłuszczu na trzykilogramowym psie to tyle, co piętnaście kilogramów na człowieku, obciążające tchawicę i rzepki. Karm nie tym, czym trzeba, a zaprotestuje trzustka albo wątroba. Nasza zwykła szczera uwaga: nie jesteśmy weterynarzami. Oto na co patrzeć i kiedy pytać.

Jak często

• Szczenięta do 4. miesiąca: cztery posiłki dziennie, co trzy do czterech godzin, nigdy nie pomijane. Pominięty posiłek u szczeniaka rasy miniaturowej to ryzyko hipoglikemii, nie dieta.
• 4 do 6 miesięcy: trzy posiłki.
• Dorosłe psy: dwa posiłki, albo trzy małe do końca życia, jeśli twój pies jest bardzo mały, stary albo kiedykolwiek miał spadek cukru. W tej rasie nigdy jeden posiłek dziennie i nigdy miska stale pełna, przy której grymaszenia i wagi nie da się kontrolować.

Ile

Trzykilogramowy dorosły pies z dwoma spacerami dziennie potrzebuje mniej więcej 200 do 250 kalorii, czyli około 60 do 70 gramów typowej suchej karmy; dwukilogramowy pies potrzebuje około 150 do 180, a wykastrowany albo leniwy dziesięć do dwudziestu procent mniej. Tabela na opakowaniu to punkt wyjścia, a tabele na opakowaniach są hojne. Odważaj każdy posiłek w gramach na wadze kuchennej; kubek albo miarka myli się o trzydzieści procent przy tak małej porcji. Używaj karmy dla małych ras, żeby kawałki pasowały do szczęki, albo dobrej karmy mokrej lub świeżej z kaloriami odczytanymi z etykiety. Smakołyki odejmuje się od racji i są wielkości groszku: jedna kostka sera to jedna dziesiąta dnia yorka, a dziesięć smakołyków treningowych to posiłek.

Test talii pod sierścią

Sierść zakrywa wszystko, więc używaj rąk. Żebra łatwo wyczuwalne pod cienką warstwą, talia za żebrami patrząc z góry, podciągnięty brzuch patrząc z boku. Poproś weterynarza o ocenę kondycji ciała w skali dziewięciostopniowej; celem jest cztery albo pięć. Ważenie co miesiąc na wadze kuchennej albo podłogowej u weterynarza; sto gramów u tego psa to realna zmiana, a sto gramów o wiele łatwiej skorygować niż pięćset. Yorki z nadwagą bardziej gęgają, częściej mają wyskakujące rzepki, częściej chorują na cukrzycę i żyją krócej.

York niejadek

Yorki słyną z kręcenia nosem, a większość tego grymaszenia jest wyuczona: pominięty posiłek, po którym pojawia się kurczak, uczy lekcji za jednym razem. U zdrowego dorosłego psa postaw posiłek na piętnaście minut, zabierz, następny posiłek normalnie, żadnych dodatków pomiędzy. To zajmuje dwa, trzy dni i działa. Wyjątkiem są szczenięta i bardzo małe psy, bo nie mogą sobie pozwolić na pomijanie, więc zrób jedzenie atrakcyjnym, podgrzej je, dodaj trochę wody i spraw, żeby jadły. Pies, który grymasi, a do tego chudnie, ślini się, wymiotuje albo jest przygaszony po posiłkach, to wizyta u weterynarza, nie zmiana menu: złe zęby, zespolenie i problem z jelitami najpierw wyglądają jak grymaszenie.

Hipoglikemia i zasada przekąski

U szczeniaka albo bardzo małego dorosłego psa mała przekąska przed intensywną zabawą, jazdą samochodem albo stresującym wyjściem i po nich utrzymuje cukier na stałym poziomie. Trzymaj w szafce syrop glukozowy albo miód; jeśli pies robi się cichy, chwiejny i ma szklane oczy, wetrzyj go w dziąsła, ogrzej psa i zadzwoń do weterynarza. Poradnik o zdrowiu opisuje pełny obraz.

Zapalenie trzustki i tłuste jedzenie

Yorki należą do ras podatnych na zapalenie trzustki, a wyzwalaczem jest często jeden tłusty posiłek: świąteczna szynka, skórka od boczku, posmarowana masłem skórka od tosta, resztki curry. Objawy: wymioty, zgarbiony grzbiet, bolesny brzuch, brak apetytu, apatia, czasem biegunka. To wizyta u weterynarza tego samego dnia; badanie krwi to potwierdza, a pies potrzebuje kroplówki i leków przeciwbólowych. Żadnych resztek ze stołu, żadnych tłustych smakołyków i niskotłuszczowa dieta do końca życia, jeśli zdarzyło się raz. Powiedz rodzinie i gościom; osoba, która karmi yorka pod stołem, spowodowała więcej zapaleń trzustki niż jakikolwiek hodowca.

Dieta przy zespoleniu wątrobowym

Yorki mają najwyższy odsetek zespolenia wrotno-obocznego ze wszystkich ras, a dieta jest częścią zarówno rozpoznania, jak i leczenia. Objawy, szczeniak, który jest mały, przygaszony albo oszołomiony po posiłkach, ślini się, napiera głową na ściany, ma drgawki, są często gorsze po wysokobiałkowym posiłku, bo wątroba nie oczyszcza produktów ubocznych. Badanie kwasów żółciowych robi się przed posiłkiem i po nim z tego samego powodu. Pies z zespoleniem, przed operacją albo gdy operacja nie jest możliwa, je przepisaną przez weterynarza dietę wątrobową z umiarkowaną ilością wysokiej jakości białka, plus laktulozę i czasem antybiotyki. Nie przestawiaj zdrowego yorka na dietę niskobiałkową „na wszelki wypadek”; zrób za to badanie, jeśli są objawy.

Czego nie podawać

Winogrona i rodzynki, cebula, czekolada, ksylitol w produktach bez cukru, gotowane kości i wszystko, co tłuste. U dwukilogramowego psa toksyczna dawka większości z tych rzeczy to jeden kęs, a jedna guma do żucia bez cukru może zabić. Trzymaj torby i kosze zamknięte i wcześnie naucz komendy „zostaw”.

Szczere podsumowanie

Mało i często, odważone w gramach, smakołyki wielkości groszku i policzone, żadnego tłuszczu, żadnego stołu i comiesięczne ważenie. Rób tak, a cukier, waga, trzustka i tchawica będą łatwiejsze. Poradnik o zdrowiu według wieku opisuje, kiedy każde z tych ryzyk jest największe.