Zdrowie yorkshire terriera według wieku: szczeniak, dorosły pies i senior

Yorkshire terriery żyją trzynaście do szesnastu lat, a siedemnaście nie jest rzadkością. To, co się psuje, zwykle przychodzi według rozkładu jazdy: wątroba i cukier we krwi u szczeniąt, kolana i zęby u młodych dorosłych, tchawica w średnim wieku, serce i nerki u seniorów. Znaj rozkład, a większość da się opanować albo wychwycić wcześnie. Nasza zwykła szczera uwaga: nie jesteśmy weterynarzami. Oto na co patrzeć i kiedy pytać.

Szczeniak: pierwszy rok

Ubezpieczenie przed pierwszą wizytą u weterynarza. Wszystko odnotowane po niej staje się chorobą istniejącą wcześniej, a yorki to rasa, która bywa u weterynarza.

Cukier. Cztery posiłki dziennie do czwartego miesiąca, trzy do szóstego, nigdy nie pomijane. Glukoza albo miód w szafce. Ciepło. Szczeniak, który robi się cichy, chwiejny i ma szklane oczy, dostaje cukier na dziąsła i telefon do weterynarza.

Pierwsza wizyta kontrolna. Poproś weterynarza, żeby obmacał rzepki, obejrzał zgryz, sprawdził, czy ciemiączko na czaszce się zamknęło, i powiedział na głos, czy szczeniak rośnie normalnie. Szczeniak, który jest najmniejszy z miotu, przygaszony albo oszołomiony po posiłkach, ślini się albo powoli dochodzi do siebie po czymkolwiek, potrzebuje badania kwasów żółciowych w kierunku zespolenia wątrobowego. Im wcześniej, tym lepiej; operacja najlepiej działa u młodych psów.

Młoda kulawizna. Kulawizna tylnej łapy między czwartym a dwunastym miesiącem, która trwa dłużej niż kilka dni, to zdjęcie rentgenowskie w kierunku choroby Legga-Calvégo-Perthesa albo złamania, nie czekanie.

Zęby. Szczotkowanie palcem od dziesiątego tygodnia. Pysk sprawdzany co tydzień od piątego miesiąca pod kątem mlecznych kłów siedzących obok stałych; wszystko, co wciąż tam jest w siódmym miesiącu, się usuwa.

Kastracja. U rasy miniaturowej argumenty za odkładaniem ze względu na stawy mają mniejsze znaczenie niż u dużego psa, ale wciąż są powody, żeby to przegadać: zatrzymane mleczaki usuwa się w tej samej narkozie, więc szósty do ósmego miesiąca jest wygodny; malutkie psy potrzebują ostrożnego znieczulenia z kontrolą glukozy i ogrzewaniem; a lękliwy nastolatek nie robi się odważniejszy od wczesnej kastracji. Kastracja sama z siebie nie naprawia szczekania ani znaczenia terenu.

Dorosły pies: od roku do ośmiu lat

Lata zębów i kolan. Coroczna kontrola z oceną kondycji ciała, obmacaniem rzepek, porządnym zajrzeniem do pyska i do oczu oraz czyszczenie zębów ze zdjęciami rentgenowskimi, gdy weterynarz to zaleci, zwykle co rok lub dwa. Ważenie co miesiąc w domu; sto gramów ma znaczenie.

• Pierwsze gęgnięcie. Suchy, gęsi kaszel przy ekscytacji albo ciągnięciu, zwykle od czwartego, piątego roku życia. Tylko szelki, szczupła sylwetka, chłodne pomieszczenia i plan od weterynarza, zanim się pogorszy.
• Podskok. Trzymanie tylnej łapy w górze przez kilka kroków. Zwichnięcie rzepki, oceniane przez weterynarza; operacja przy wysokim stopniu albo bólu.
• Tłusty posiłek. Wymioty, zgarbienie, bolesny brzuch po szynce albo resztkach. Zapalenie trzustki, weterynarz tego samego dnia.
• Parcie albo krew w moczu. Kamienie w pęcherzu, częste w tej rasie. Badanie moczu i zdjęcie rentgenowskie.
• Łzawienie, mrużenie, matowe oko. Suche oko albo wrzód. Przy mrużeniu weterynarz tego samego dnia.
• Obrzęk pod jednym okiem. Ropień korzenia zęba. Zabieg stomatologiczny ze zdjęciami rentgenowskimi.

Spacery na własnych łapach codziennie, trzydzieści do czterdziestu pięciu minut, dla kolan, wagi i głowy.

Senior: od ośmiu lat wzwyż

Co nie jest „tylko wiekiem”:

• Kaszel w nocy albo po ekscytacji, męczenie się na spacerach, szybszy oddech w spoczynku. Choroba zastawki mitralnej, nieszczelna zastawka serca, którą w jakimś stopniu rozwija większość yorków. Szmer na kontroli wykrywa ją lata przed objawami, a nowoczesne leki dodają dobrego czasu. Licz oddechy na minutę, gdy pies śpi; powyżej trzydziestu to telefon do weterynarza.
• Więcej picia i sikania, utrata wagi, słaba sierść, wymioty. Nerki. Tanie badanie krwi i moczu wykrywa to na tyle wcześnie, że dieta robi realną różnicę. Także cukrzyca i zespół Cushinga, które wykrywają te same badania.
• Brzydki oddech, wypuszczanie jedzenia z pyska, drapanie łapą po pysku, gderliwość przy dotykaniu pyska. Zęby. Czyszczenie zębów u seniora w ostrożnej narkozie jest zwykle bezpieczniejsze niż zostawienie zakażonego pyska.
• Wydęty brzuch, pragnienie, cienka skóra, wypadanie sierści. Zespół Cushinga. Leczy się.
• Zmętniałe oczy. Zaćma, którą można usunąć, albo zwykłe zmętnienie starcze, którego nie można i nie trzeba. Zapytaj.
• Nocne chodzenie w kółko, zapatrzenie w ściany, zapominanie rytuałów, nowe lęki, wpadki. Otępienie. Diety, suplementy i stałe rytuały pomagają, a im wcześniej, tym lepiej.
• Sztywność, niechęć do skakania. Zapalenie stawów w kolanach i biodrach. Bardzo dobrze się leczy.
• Nasilające się gęganie. Tchawica słabnie z wiekiem. Zapytaj, czy plan nie wymaga aktualizacji.

Dwie wizyty u weterynarza rocznie z badaniem krwi i pomiarem ciśnienia od ósmego roku życia, ciepłe legowisko nad podłogą, schodki wszędzie, krótsze spacery, ale częściej, sweterek w domu zimą i znów jedzenie mało i często, miększe, jeśli pysk boli. Stare yorki łatwiej marzną i łatwiej kończy im się cukier; zasady dla szczeniaka wracają. Stary york z zaopiekowanym sercem i wygodnym pyskiem to małe, apodyktyczne, cudowne stworzenie, i ciągnie tak latami.

Całe życie, jedna zasada

Regularne posiłki, szelki zamiast obroży, schodki zamiast skoków, szczotkowane zęby, szczupła sylwetka i uważne obejrzenie raz w tygodniu. Ta zasada chroni yorka w wieku roku, ośmiu i piętnastu lat. Wersję na co dzień, od sprawdzenia dopasowania szelek po listę wygód seniora, porządkuje podręcznik poniżej.