Buldog, ruch i codzienne życie: ile, kiedy i jak wygląda dobry dzień

Buldog został stworzony do kanapy i to jest w porządku, pod warunkiem że do kanapy dochodzi krótki spacer, chłodny pokój, rutyna i coś do roboty dla nosa. Sztuka z tą rasą nie polega na znalezieniu wystarczającej ilości ruchu; polega na znalezieniu właściwej ilości, we właściwej temperaturze, i na niemyleniu psa, który nie może oddychać, z psem, który jest leniwy.

Ile

Dorosły buldog potrzebuje około czterdziestu do sześćdziesięciu minut dziennie, podzielonych na dwa lub trzy krótkie, powolne, węszące spacery po około dwadzieścia minut, plus spokojna zabawa w domu. Żadnego biegania, wędrówek, truchtu przy rowerze ani godziny z piłką. Węszenie to sedno: powolny spacer, na którym pies czyta każdą latarnię, męczy buldoga bardziej niż szybki kilometr i nic nie kosztuje dróg oddechowych. Przerwij każdy spacer przy pierwszym głośnym dyszeniu, niezależnie od planu.

Kiedy

Latem wcześnie rano i późnym wieczorem; przez resztę roku wtedy, gdy jest najchłodniej. Zasady: powyżej około 20°C żadnego spaceru; między 15 a 20°C krótko i powoli, w cieniu, z wodą, z uwagą na wilgotność; a każda granica przesuwa się o kilka stopni w dół dla psa z nadwagą, podekscytowanego lub z wyższym stopniem BOAS. W gorący dzień ruch to gra węchowa na podłodze w kuchni i drzemka przed wentylatorem. Poradnik o oddychaniu i upale zawiera pełne zasady i objawy alarmowe; to najważniejsza rzecz na tej stronie dla tej rasy.

Według wieku

• Szczeniak, do dwunastu miesięcy: pięć minut na każdy miesiąc życia, dwa razy dziennie, w szelkach, w chłodzie, plus swobodna zabawa na trawie. Żadnych schodów w biegu, skakania z mebli ani wymuszonego ruchu, póki chrząstki wzrostowe są otwarte; biodra buldogów są najgorsze w rejestrach i stawy trzeba chronić.
• Dorosły, od roku do sześciu lat: dwa lub trzy dwudziestominutowe spacery dziennie, w tym co najmniej jeden węszący, i codzienna praca głową.
• Senior, od sześciu lat: krócej, częściej, węszenie zamiast kilometrów, a latem w domu. Sztywność po odpoczynku to artretyzm, nie wiek, i bardzo dobrze się go leczy.

Woda

Buldogi nie umieją pływać. Ciężki przód, krótkie nogi, krótki nos: toną, i to szybko. Kamizelka ratunkowa i ręka na psie przy każdej wodzie, ogrodzenie wokół basenu, a brodzik o głębokości kilku centymetrów to maksimum wody, w jakiej buldog powinien być sam. Nigdy duża porcja picia zaraz po wysiłku w ciepły dzień; najpierw niech dyszenie się uspokoi.

Praca głową bez upału

Ulubiony ruch buldoga to nos. Poszukiwanie ukrytych smakołyków w ogrodzie albo w salonie, mata węchowa, ślad zapachowy na ręczniku, rozsypana karma w trawie o świcie, miska interaktywna na część posiłku. Dziesięć minut pracy nosem męczy buldoga bardziej niż spacer, bez ryzyka przegrzania. Krótkie gry szkoleniowe, po dwie, trzy minuty, też się liczą. Przeciąganie i piszczące zabawki w krótkich seriach, „siad” przed każdą, i stop, zanim dyszenie zrobi się głośne.

Zostawanie samemu

Hodowany do towarzystwa i skłonny do rozpaczy, gdy zostaje sam. Buduj to od pierwszego tygodnia, w sekundach i minutach, z gryzakiem, który pojawia się tylko wtedy, gdy wychodzisz, nudnymi pożegnaniami i nudnymi powitaniami, i nigdy dłużej, niż pies jest w stanie znieść, póki ćwiczycie. Buldog, który latem zostaje sam w domu, potrzebuje chłodnego pokoju, wentylatora i kogoś, kto zajrzy; ciepły pusty dom to ryzyko.

Inne psy

Buldogi witają się bez ceregieli: prosto, nosem do przodu, bez grzecznego łuku. Wiele psów odczytuje to jako niegrzeczne, niektóre reagują, a buldog, który źle oddycha, nie może rozładować sytuacji ucieczką. Spokojne spacery ze stabilnymi psami, mijanie na smyczy, krótkie spotkania, żadnych tłumów w psim parku. Niektóre dorosłe buldogi, zwłaszcza samce, nie tolerują psów tej samej płci; to w tej rasie normalne i tym się zarządza, nie naprawia. Drugi pies w domu to zwykle nie problem, a często czysta radość. Karm je osobno, zawsze.

Przykładowy dzień

Świt: dwudziestominutowy węszący spacer, póki chłodno, potem śniadanie z podwyższonej miski spowalniającej i drzemka. Przedpołudnie: dwuminutowa gra szkoleniowa i mata węchowa. Południe: sen w najchłodniejszym pokoju. Popołudnie: fałdy przetarte i osuszone, gra węchowa na podłodze i gryzak w kojcu, kiedy ty robisz coś innego. Wieczór: drugi spacer, gdy się ochłodzi, kolacja i kanapa. To nie jest wymagający dzień. To buldogowy dzień i buldogi są w nim bardzo szczęśliwe.

O szkoleniu, które mieści się w tych dwuminutowych przerwach, przeczytasz w poradniku o szkoleniu.