Co oznacza warczenie psa?

Niewiele dźwięków wprawia właścicielowi taki niepokój jak warknięcie. Ale oto zmiana perspektywy, która zmienia wszystko: warczenie to nie agresja do wytępienia — to komunikacja, i to zwykle ta uprzejma. Warczący pies to pies, który bardzo się stara uniknąć kłopotów. Kiedy to zrozumiesz, warczenie przestaje być straszne, a zaczyna być przydatne.

Warknięcie to dar

Pomyśl o warknięciu jak o psim „Nie jest mi wygodnie — proszę, trochę przestrzeni". To ostrzeżenie dawane zanim pies poczuje, że musi zrobić coś więcej. Pies, który warczy, to pies, który wciąż wybiera słowa zamiast działania. I dokładnie o to chodzi: wczesne, uczciwe uprzedzenie, które daje wszystkim szansę na naprawienie sytuacji. Warczenie to praca Twojego psa nad zapobieżeniem ugryzieniu, a nie groźba nim.

Różne rodzaje warczenia

Nie każde warknięcie oznacza to samo — czytaj sytuację i ciało:

• Warczenie „daj mi przestrzeń" — strach, dyskomfort albo bycie osaczonym, przypartym do kąta lub dotykanym w sposób, którego pies nie lubi.
• Warczenie obronne — nad jedzeniem, gryzakiem, zabawką, człowiekiem albo miejscem. „To moje i boję się, że mi to zabierzesz".
• Warczenie z bólu — pies, który warczy, gdy dotknie się go w określonym miejscu, albo który nagle zaczyna warczeć, choć nigdy wcześniej tego nie robił, może cierpieć. Ten przypadek wymaga wizyty u weterynarza.
• Warczenie w zabawie — głośne, dramatyczne i całkowicie normalne. Podczas dobrej gry w przeciąganie czy siłowania się, w połączeniu z luźnym, wiercącym się ciałem i ukłonami do zabawy, warknięcie to po prostu ścieżka dźwiękowa dobrej zabawy.

Różnica między warknięciem ostrzegawczym a warknięciem w zabawie kryje się w ciele: sztywne, nieruchome, o twardym spojrzeniu to ostrzeżenie; luźne, sprężyste, w ukłonie do zabawy to pies, który świetnie się bawi.

Jeden błąd, którego nigdy nie wolno popełnić

Oto ten najważniejszy. Jeśli ukarzesz psa za warczenie — skarcisz, „skorygujesz" albo zastraszysz, żeby przestał — nie naprawiasz uczucia, które za tym stoi. Uczysz go jedynie, że ostrzeżenie sprowadza na niego kłopoty. Więc przestaje ostrzegać. A pies, który nauczył się nie warczeć, to ten, który „ugryzł zupełnie bez ostrzeżenia". Nigdy nie karz za warczenie. Chcesz, żeby pies dalej z Tobą rozmawiał.

Co robić, gdy pies warczy

Zachowaj spokój i nie bierz tego do siebie — Twój pies się komunikuje, a nie Cię zdradza. Przerwij to, co wywołuje warczenie, i spokojnie daj mu przestrzeń; dlaczego możesz rozgryźć później. Potem zanotuj, co było wyzwalaczem, bo prawdziwa praca polega na zmienianiu tego, jak pies czuje się w danej sytuacji, z czasem, delikatnie i stopniowo — nigdy przez zmuszanie go do jej przejścia. Jeśli warczenie dotyczy pilnowania zasobów, strachu albo czegokolwiek, co się nasila, to moment, by włączyć certyfikowanego trenera lub behawiorystę, a weterynarza, jeśli w grę może wchodzić ból.

Podsumowanie

Warknięcie to znak, że pies ufa Ci na tyle, by Cię ostrzec. Wysłuchaj go, podziękuj za nie i zajmij się tym, co za nim stoi — tak buduje się psa, który czuje się bezpieczny, zamiast takiego, który czuje się przymuszony. Połącz to z wczesnymi sygnałami z artykułu Oznaki, że Twój pies jest zestresowany lub przestraszony oraz z kompletnym przewodnikiem po psiej mowie ciała.

Warczenie związane z pilnowaniem zasobów, strachem lub dotykaniem może się nasilać — prosimy o współpracę z wykwalifikowanym specjalistą. To materiał edukacyjny i nie zastępuje pomocy na żywo.