Dlaczego mój pies tak dużo dyszy?

Psy dyszą. To ich główny sposób na schłodzenie się, bo nie potrafią pocić się przez skórę tak jak my. Więc ciepły, szczęśliwy, świeżo wybiegany pies z wywieszonym językiem to zwykle po prostu pies. Pytanie warte zadania nie brzmi, czy twój pies dyszy, ale czy dyszenie pasuje do sytuacji. Dyszenie, które pojawia się w złym momencie albo wygląda na cięższe, niż wymaga tego chwila, to twój sygnał, by przyjrzeć się bliżej.

Ten artykuł to ogólna edukacja, nie porada weterynaryjna. Dyszenie może czasem sygnalizować coś poważnego, więc jeśli się martwisz, jeśli dyszenie jest nagłe, ciężkie lub nie na miejscu, albo jeśli pies wydaje się chory, zadzwoń do weterynarza. Przy podejrzeniu udaru cieplnego potraktuj to jako nagły przypadek i skontaktuj się z weterynarzem natychmiast.

Normalne powody, dla których psy dyszą

Większość dyszenia jest całkowicie zdrowa i ma oczywistą przyczynę:

• Chłodzenie się. To ten główny. Dyszenie przesuwa powietrze nad językiem i drogami oddechowymi, by oddać ciepło. Ciepła pogoda i przytulny pokój je wywołują.
• Po wysiłku. Dobry bieg albo sesja zabawy zostawia każdego psa szczęśliwie sapiącego, aż odpocznie. To uspokaja się w minuty.
• Ekscytacja i radość. Podekscytowany pies często dyszy z luźnym, otwartym, uśmiechniętym pyskiem. W parze z wiercącym się ciałem to radosne dyszenie.

Ten rodzaj dyszenia jest rytmiczny, ustępuje, gdy pies odpocznie lub się schłodzi, i przychodzi z rozluźnionym, wygodnym ciałem.

Dyszenie ze stresu i niepokoju

Dyszenie to także jeden z klasycznych znaków zaniepokojonego psa. Jeśli twój pies dyszy, gdy nie jest mu gorąco ani nie jest zmęczony, zwłaszcza w napiętej sytuacji, jak wizyta u weterynarza, jazda samochodem czy fajerwerki, przyczyną może być niepokój. Dyszenie ze stresu często przychodzi z innymi wskazówkami: spięte ciało, podwinięty ogon, chodzenie w kółko, ziewanie, oblizywanie się albo widoczne białka oczu. Czytanie ich razem to umiejętność, a nasz przewodnik po oznakach, że pies jest zestresowany lub przestraszony je przedstawia. Jeśli wyzwalaczem są głośne dźwięki, spokojne przygotowanie z naszego artykułu o pomaganiu psu bojącemu się fajerwerków może wiele pomóc.

Kiedy dyszenie jest sygnałem ostrzegawczym

Dyszenie staje się warte bliższego przyjrzenia, a często telefonu do weterynarza, gdy nie pasuje do sytuacji. Skontaktuj się z weterynarzem, jeśli zauważysz:

• Dyszenie w spoczynku, gdy pies jest chłodny, spokojny i nie ćwiczył.
• Ciężkie, szorstkie lub nietypowo głośne dyszenie, albo dyszenie, które wydaje się wysiłkiem.
• Nagłą zmianę, jak dyszenie o wiele większe niż zwykle.
• Inne objawy jednocześnie, jak niepokój, ślinienie, osłabienie, wzdęty brzuch, kaszel albo blade, sine lub ceglastoczerwone dziąsła.
• Dyszenie, które może sygnalizować ból, bo psy często dyszą, gdy coś je boli, czasem bez innych oczywistych znaków.

Pewne psy też zasługują na dodatkową uwagę, w tym rasy o płaskich pyskach, jak mopsy i buldogi, które bardziej zmagają się z upałem i oddychaniem, oraz starsze psy lub te ze znanymi problemami serca czy dróg oddechowych.

Udar cieplny: prawdziwy nagły przypadek

Najpilniejszym powodem ciężkiego dyszenia jest przegrzanie. Gorączkowe, nieustanne dyszenie wraz ze ślinieniem, jaskrawoczerwonymi dziąsłami, chwiejnością, wymiotami lub zapaścią może oznaczać udar cieplny, który zagraża życiu i postępuje szybko. Przenieś psa w chłodne miejsce, zaoferuj małe łyki wody, zacznij łagodne chłodzenie chłodną (nie lodowatą) wodą i skontaktuj się z weterynarzem natychmiast. Nigdy nie zostawiaj psa w ciepłym samochodzie, nawet na kilka minut, i uważaj z wysiłkiem w upalną pogodę.

Na co dzień celem jest po prostu poznanie normy własnego psa. Gdy potrafisz odróżnić szczęśliwe dyszenie chłodzące od pełnego niepokoju czy chorobowego, wychwycisz problem wcześnie, czyli dokładnie wtedy, gdy najłatwiej pomóc. Nauka czytania pozostałych sygnałów psa czyni to naturalnym, a nasza darmowa ściąga mowy ciała psa to dobry początek. W razie wątpliwości co do oddechu lub zdrowia psa weterynarz to zawsze właściwy wybór.