Pierwsze 30 dni ze szczeniakiem buldoga: co robić i w jakiej kolejności

Pierwszy miesiąc ze szczeniakiem buldoga nie jest o posłuszeństwie. Jest o trzech rzeczach: twój szczeniak uznaje, że świat jest bezpieczny, ty uczysz się, jak brzmi normalny oddech twojego psa, i powstaje garść nawyków, które zapobiegają problemom rasy, zanim się zaczną. Szczenięta buldoga są powolne, słodkie, uparte i gorące. Zaplanuj wszystkie cztery.

Zanim szczeniak przyjedzie

• Ubezpieczenie, aktywne od dnia, w którym pies wchodzi do domu. Buldogi często bywają u weterynarza, a wszystko, co zostanie zapisane po pierwszej wizycie, staje się chorobą istniejącą wcześniej. Spodziewaj się wysokich składek; są tego warte.
• Jeden cichy, chłodny pokój. Kojec lub klatka, legowisko, woda w płaskiej misce, drzwi, które da się zamknąć, oraz wentylator lub mata chłodząca na ciepłe popołudnia.
• Szelki, nigdy obroża do smyczy. Drogi oddechowe buldoga leżą dokładnie pod obrożą.
• Podwyższona miska spowalniająca. Mniej łapczywego jedzenia, mniej ulewania, mniej gazów.
• Bramka na schody. Żadnych schodów w biegu i skakania z mebli, póki chrząstki wzrostowe są otwarte, a dysplastyczne biodra to w tej rasie norma.
• Weterynarz, który zna psy krótkopyskie, znaleziony już teraz, bo pierwsze badanie powinno objąć oczy, kolana, serce, ogon i nozdrza.

Tydzień pierwszy: nic się nie dzieje

Jeden pokój, posiłki o stałych porach w kojcu, wyjście na dwór co godzinę, kiedy nie śpi, i po każdym śnie, posiłku i zabawie. Żadnych gości, żadnej imprezy powitalnej, żadnych spacerów. Chroń sen: osiemnaście do dwudziestu godzin na dobę. Szczeniak buldoga, który nie śpi, to szczeniak, który podgryza i marudzi, a niemal całe gryzienie, którego ludzie się boją, to zmęczenie.

Zrób jedną rzecz, której nie ma w poradnikach o innych rasach: usiądź z odpoczywającym szczeniakiem w chłodnym pokoju i posłuchaj. Cichy oddech, zamknięty pysk, może lekkie chrapanie przez sen. To twój punkt odniesienia. W dniu, w którym to się zmieni, będziesz to wiedzieć.

Tydzień drugi: świat w dawkach

Noś szczeniaka, żeby zobaczył ruch uliczny, ludzi wszelkiego rodzaju, dzieci z daleka, inne psy, ze smakołykiem za samo patrzenie. Szczenięta buldoga są ciężkie do noszenia; sprawdzi się torba albo wózek. Zacznij drabinkę zostawania samemu: dziesięć sekund za drzwiami, potem minuta, potem pięć. Buldogi hodowano do towarzystwa i źle znoszą samotność, więc to ważniejsze niż jakiekolwiek zajęcia. Umów wizytę u weterynarza, poproś o obejrzenie oczu pod kątem cherry eye i entropium, osłuchanie serca i ocenę oddychania. Poproś hodowcę o dokumenty z programu zdrowotnego Breed Council, jeśli jeszcze ich nie masz w ręku.

Tygodnie trzeci i czwarty: rutyny, które zostają

Klatka jako miłe miejsce, potem zamykana na drzemki. Szelki i krótkie spacery po szczepieniach: pięć minut na każdy miesiąc życia, w chłodnej porze dnia, i stop w chwili, gdy oddech robi się głośny. Delikatne dotykanie każdego dnia: fałdy na pysku, uszy, łapy, pysk, kieszonka pod ogonem, trzymanie w bezruchu. Buldog, który w wieku dziesięciu tygodni akceptuje czyszczenie fałd, jest łatwy na całe życie; ten, który pierwszy raz spotyka chusteczkę w wieku roku, to mecz zapaśniczy. Przedszkole dla szczeniąt z trenerem pracującym bez przemocy, który zna psy krótkopyskie, albo jeden spokojny dorosły pies naraz.

I praca z jedzeniem, czyli najważniejszy nawyk tej rasy. Karm z ręki część każdego posiłku. Przechodź obok miski i wrzucaj do niej coś lepszego. Daj gryzak, zaproponuj kawałek kurczaka, zabierz gryzak, oddaj go. Lekcja brzmi: ręce przy jedzeniu sprawiają, że jedzenie robi się lepsze. Buldogi bronią jedzenia bardziej niż niemal każda rasa i właśnie teraz się temu zapobiega. Nigdy nie zabieraj miski, „żeby pokazać, że możesz”; tak właśnie uczy się psa obrony.

Pięć nawyków, które liczą się najbardziej

1. Chłód, zawsze: pokój, spacery, samochód. Szczenięta przegrzewają się szybciej niż dorosłe psy.
2. Szelki, nigdy obroża do smyczy.
3. Fałdy, uszy i kieszonka pod ogonem dotykane codziennie, żeby przecieranie było nawykiem, a nie walką.
4. Karmienie z ręki i wymiany, żeby jedzenia nigdy nie opłacało się bronić.
5. Łagodne ręce, zawsze. Buldog, którego się popycha, zamyka się w sobie i staje w miejscu.

Zrób te pięć rzeczy dobrze w pierwszych trzydziestu dniach, a większość problemów, o których piszą do nas właściciele buldogów, nigdy się nie zacznie. Poradnik o oddychaniu i upale rozwija pierwszy punkt, a poradnik o skórze i fałdach wyjaśnia, dlaczego trzeci jest tak ważny.