Dlaczego mojemu psu jeży się sierść?

Pas sierści podnosi się wzdłuż kręgosłupa twojego psa i nagle wygląda on dwa razy większy i trochę jak punkrockowiec. To dramatyczne, a natychmiastowe założenie zawsze jest to samo: mój pies jest agresywny. Przez większość czasu to założenie jest błędne. Zjeżona sierść to jeden z najczęściej źle odczytywanych sygnałów w całej mowie ciała psa, więc wyprostujmy to.

Czym naprawdę jest zjeżona sierść

Fachowa nazwa to piloerekcja i jest to dokładnie ten sam odruch co ludzka gęsia skórka. Maleńkie mięśnie u nasady włosów kurczą się i sierść staje dęba, najwyraźniej wzdłuż barków, kręgosłupa i zadu. Kluczowe jest to: jest to mimowolne. Twój pies nie wybiera jeżenia sierści bardziej, niż ty wybierasz gęsią skórkę przy świetnej piosence. To automatyczna reakcja na falę emocji lub pobudzenia.

I to jest cały klucz. Zjeżona sierść oznacza, że twój pies coś mocno czuje. Nie mówi ci, jakie to uczucie.

Wiele emocji za zjeżoną sierścią

Ponieważ zjeżona sierść dotyczy pobudzenia, a nie konkretnego nastroju, może pojawić się przy całej gamie stanów:

• Ekscytacja. Pies zachwycony widokiem przyjaciela albo przed zabawą może zjeżyć sierść z czystego entuzjazmu.
• Zaskoczenie lub przestrach. Nagły dźwięk albo niespodziewany pies zza rogu może ją podnieść w mgnieniu oka.
• Niepewność. Spotkanie czegoś nowego i niewiedza, jak się z tym czuć, to bardzo częsty wyzwalacz.
• Strach. Zaniepokojony lub przytłoczony pies często się jeży, czasem w ramach próby wyglądania na większego, niż się czuje.
• Reaktywność lub konflikt. Tak, zjeżona sierść może towarzyszyć prawdziwemu napięciu lub dużej reakcji, ale to tylko jedna pozycja na długiej liście.

Czytaj całego psa, nie tylko sierść

Ponieważ sama zjeżona sierść nie powie ci emocji, musisz czytać wszystko inne. Luźne, wiercące się ciało z otwartym pyskiem i sprężystym ruchem wskazuje na ekscytację lub zabawę, nawet z pełnym irokezem. Sztywne ciało, twarde spojrzenie, zamknięty pysk, nieruchomy lub wysoki ogon i ciężar przechylony do przodu wskazują na spiętego psa, który może potrzebować przestrzeni. Zjeżona sierść to tylko pokrętło głośności. Reszta ciała to właściwa wiadomość.

Tu inne sygnały zarabiają na siebie. Połącz to, co mówi ci zjeżona sierść, z mową ogona twojego psa, jego ustawieniem uszu i tym, czy widzisz białka jego oczu. Razem malują obraz, którego sama podniesiona sierść nigdy nie namaluje.

Co powinieneś zrobić z zjeżoną sierścią?

Po pierwsze, nie karz jej. Zganienie psa za zjeżenie sierści jest jak karcenie kogoś za gęsią skórkę. Nie robi nic poza dodaniem stresu i może nauczyć psa ukrywania sygnałów ostrzegawczych, które przychodzą ze spiętym stanem, co jest przeciwieństwem tego, czego chcesz.

Zamiast tego czytaj kontekst i reaguj na emocję pod spodem. Jeśli pies wygląda na szczęśliwego i podekscytowanego, kontynuuj i ciesz się tym. Jeśli wygląda na zaniepokojonego lub spiętego, spokojnie stwórz dystans od tego, co go wyzwoliło, i daj mu miejsce, by się uspokoił. Jeśli zjeżona sierść regularnie przychodzi z oznakami strachu lub dużymi reakcjami, nasz przewodnik po oznakach, że pies jest zestresowany lub przestraszony pomoże ci temu wyprzedzić, a certyfikowany trener lub behawiorysta to świetny kolejny krok przy utrzymującej się reaktywności.

Im płynniej czytasz całe ciało, tym mniej tajemnicze stają się te dramatyczne chwile. Nasza darmowa ściąga mowy ciała psa zbiera kluczowe sygnały w jednym poręcznym miejscu.