Zabawa czy walka psów: jak odróżnić

Dwa psy są pierś w pierś, z otwartymi paszczami, warczą, koziołkują i wpadają na siebie, a ty nie masz pojęcia, czy sięgnąć po telefon po uroczy filmik, czy rzucić się je rozdzielać. Zdrowa psia zabawa jest naprawdę ostra i głośna, i właśnie dlatego martwi ludzi. Dobra wiadomość jest taka, że psy dają wyraźne sygnały, a gdy je znasz, potrafisz czytać sesję zabawy z pewnością.

Jak wygląda zdrowa zabawa

Prawdziwa zabawa jest luźna, sprężysta i pełna drobnych sygnałów mówiących "to wszystko gra". Szukaj:

• Ukłon do zabawy. Przód w dół, tył w górę, ogon macha. To uniwersalne zaproszenie do zabawy i przycisk reset, którego psy używają przez całą grę.
• Luźne, wiercące się ciała. Przesadny, sprężysty, niemal niezgrabny ruch. Zabawa wygląda elastycznie, nie sztywno.
• Otwarte, rozluźnione pyski. Miny do zabawy są miękkie i często wyglądają jak psi uśmiech, nawet przy dużym podgryzaniu.
• Zamiana ról. Zdrowi partnerzy wymieniają się rolami: jeden goni, potem jest goniony, jeden jest na górze, potem przetacza się na dół. To wahadło to najwyraźniejszy znak, że oba psy się bawią.
• Samoograniczanie. Większy lub silniejszy pies, który się powstrzymuje, kładzie się albo pozwala mniejszemu "wygrać", by utrzymać grę fair.
• Pauzy. Dobra zabawa ma naturalne przerwy, w których psy się otrząsają i resetują, zanim znów się rzucą.

Jak wygląda prawdziwa walka

Prawdziwa walka albo zabawa, która przekracza granicę, wygląda i czuje się inaczej. Uważaj na:

• Sztywne, spięte ciała zamiast luźnych i sprężystych.
• Zamknięte pyski, twarde spojrzenia i przyklejone uszy.
• Zjeżoną sierść w połączeniu z napięciem. Sama w sobie zjeżona sierść oznacza tylko pobudzenie, więc czytaj całego psa, jak wyjaśniono w dlaczego psu jeży się sierść.
• Brak zamiany ról. Jeden pies robi całe gonienie, przygważdżanie albo dosiadanie i nigdy nie odpuszcza.
• Pies próbujący uciec, chowający się albo raz po raz proszący o przestrzeń i jej niedostający.
• Niski, poważny warkot, który brzmi inaczej niż teatralny warkot zabawy, wraz z sygnałami ostrzegawczymi z naszego przewodnika po oznakach, że pies zaraz ugryzie.

Prosty test pauzy

Gdy nie masz pewności, użyj testu zgody. Delikatnie rozdziel oba psy i przytrzymaj tego, który zdaje się "wygrywać". Potem obserwuj drugiego psa. Jeśli radośnie wraca po więcej, oba psy się zgadzają i zabawa jest obopólna. Jeśli się wycofuje, chowa za tobą, otrząsa albo wygląda na ulżonego, to jeden pies się nie bawił, i pora dać im przerwę. Ta mała pauza mówi ci więcej niż jakiekolwiek przyglądanie się z boku.

Kiedy i jak interweniować

Interweniuj wcześnie, jeśli zabawa wygląda jednostronnie, jeśli jest duża różnica w rozmiarze lub energii, jeśli jeden pies nie może uciec albo jeśli widzisz nakładające się sygnały napięcia. O wiele lepiej przerwać za wcześnie niż za późno. Dobrym nawykiem jest samodzielne wplatanie regularnych pauz, przywołując oba psy do siebie na kilka sekund co jakiś czas, by pobudzenie nie wykipiało. Jeśli musisz coś rozdzielić, unikaj chwytania za obroże albo sięgania między dwa pobudzone psy, bo tak ludzie zostają przypadkiem ugryzieni. Zamiast tego przerwij radosnym przywołaniem, klaśnięciem albo spokojnym blokowaniem ciałem i rozdziel je, kierując je od siebie. Sygnały strachu i stresu też warto tu znać, a nasz przewodnik po oznakach, że pies jest zestresowany lub przestraszony je omawia.

Przez większość czasu to alarmujące mocowanie jest dokładnie tym, na co wygląda z psiego punktu widzenia: świetną zabawą. Nauka czytania różnicy pozwala ci się rozluźnić i pozwolić im się bawić oraz wkroczyć w chwili, gdy przestaje być zabawnie. Nasza darmowa ściąga mowy ciała psa trzyma te sygnały pod ręką na następną wizytę w parku.