Labrador skacze na ludzi i ciągnie na smyczy: dwie maniery, których potrzebuje każdy labrador

Labradory kochają ludzi i pokazują to całym ciałem. Przy dziesięciu kilo to urocze, przy trzydziestu to problem, zwłaszcza z dziećmi, dziadkami i każdym, kto niesie kawę. Skakanie i ciągnięcie to dwie rzeczy, o które właściciele labradorów pytają najczęściej, i obie mają ten sam korzeń: pies jest nagradzany tym, że szybciej dociera do człowieka albo do zapachu.

Skakanie na ludzi

Każdy skok, który dostaje uwagę, jest opłacony, a dla labradora „nie, złaź” z ręką na klatce piersiowej to uwaga. Zmień to, co popłaca.

• Cztery łapy na podłodze dostają powitanie. Łapy w powietrzu nie dostają nic: żadnego kontaktu wzrokowego, dotyku, głosu. Odwróć się. W sekundzie, w której łapy są na dole, witaj serdecznie. Reaguj szybko; labradory łapią ten kontrast w kilka dni.
• Daj psu coś do roboty zamiast tego. Zabawka do zaniesienia do drzwi: pysk z zadaniem to ciało, które nie skacze. Albo siad na macie przy drzwiach, opłacany za każdym razem.
• Rozsyp smakołyki na podłodze, gdy wchodzą goście. Nos na dole znaczy łapy na dole. To kupuje ci pierwsze trzydzieści sekund, czyli czas, w którym dzieje się skakanie.
• Poinstruuj gości, zanim otworzą drzwi. Jedna entuzjastyczna ciocia niweczy tydzień pracy. Jeśli nie potrafią trzymać się zasady, pies zostaje za bramką, dopóki emocje nie opadną.

Ciągnięcie na smyczy

Ciągnięcie działa: pies dociera do latarni. Spraw, żeby przestało działać.

• Napięta smycz, ty stajesz. Luźna smycz, idziesz. Nudne, i to jest cała metoda. Zacznij w domu i w ogrodzie, gdzie jest łatwo.
• Płać przy nodze, często. Na początku smakołyk co kilka kroków, z porcji posiłku. Zmieniaj kierunek, żeby pies musiał cię obserwować.
• Dawaj pozwolenie na wąchanie. „Idź powąchaj” na luźnej smyczy jako nagroda za ładne chodzenie zdejmuje presję z was obojga. Węchowe spacery męczą labradora bardziej niż marsz.
• Sprzęt. Dobrze dopasowane szelki z zapięciem z przodu pomagają w czasie nauki. Smycz zaciskowa, łańcuszek zaciskowy albo kolczatka nie uczą niczego poza tym, że spacery bolą, a na szyi labradora mogą wyrządzić prawdziwą krzywdę.

Zbyt przyjacielski labrador

Nie każdy pies chce poznać twojego. Labrador, który ciągnie cię do każdego psa, prędzej czy później trafi na złe spotkanie, a labrador, który na smyczy szczeka i rzuca się na psy, jest zwykle sfrustrowany, nie agresywny: chce się przywitać, a smycz mówi „nie”. Naucz domyślnego sprawdzenia: pies patrzy na ciebie, dostaje nagrodę, a potem czasem może się przywitać, na luźnej smyczy, przez trzy sekundy, i idziemy dalej. Uprzejmość to umiejętność.

Zasady dla dzieci

Labradory i dzieci to słynna para, a psa trzeba chronić przed dzieckiem tak samo jak dziecko przed psem. Żadnego wspinania się na psa, żadnego przytulania psa, który je albo śpi, żadnego wyjmowania rzeczy z pyska; to zadanie dorosłego, z wymianą. Naucz dzieci, żeby zamiast łapać, prosiły psa o siad za smakołyk, i żeby odwrócenie głowy albo ziewnięcie czytały jako „nie teraz”. Przewodnik dla początkujących po psiej mowie ciała ułatwia nauczenie tego.