Pierwsze 30 dni ze szczeniakiem pudla: co robić i w jakiej kolejności

Pierwszy miesiąc ze szczeniakiem pudla nie jest o posłuszeństwie. Jest o trzech decyzjach, które podejmuje szczeniak: czy świat jest bezpieczny, czy samotność da się przeżyć i czy szczotka to coś miłego, czy walka. U tej rasy wszystkie trzy rozstrzygają się teraz i wszystkie trzy o wiele łatwiej ustawić dobrze w pierwszym tygodniu, niż naprawiać po roku.

Zanim szczeniak przyjedzie

• Ubezpieczenie, aktywne od dnia przyjazdu. Wszystko, co zostanie odnotowane po pierwszej wizycie u weterynarza, staje się chorobą istniejącą wcześniej.
• Jeden cichy pokój. Kojec albo klatka, legowisko, woda i drzwi, które da się zamknąć.
• Szczotka druciana (slicker) i metalowy grzebień oraz antypoślizgowa mata na stole lub blacie. To stół groomera w miniaturze.
• Właściwa karma do rozmiaru. Karma dla szczeniąt dużych ras dla pudla dużego, żeby wzrost był równomierny; karma dla szczeniąt małych ras dla toya i miniaturki, podawana często.
• Szelki, nie obroża, u małych rozmiarów. Ich tchawica jest miękka.
• Rampy albo bramka na schody dla toya i miniaturki. Skok z kanapy na twardą podłogę może złamać małemu szczeniakowi łapę.
• Trener pracujący bez przemocy i groomer, który lubi pudle, znalezieni już teraz.

Tydzień pierwszy: nic się nie dzieje

Jeden pokój, posiłki o stałych porach w kojcu, na dwór za potrzebą co godzinę, gdy szczeniak nie śpi, i po każdej drzemce, posiłku i zabawie. Małe pudle mają maleńkie pęcherze i nie znoszą mokrej trawy, więc zadaszone miejsce przy drzwiach pomaga. Żadnych gości, żadnej imprezy powitalnej, żadnych długich spacerów. Chroń sen: osiemnaście–dwadzieścia godzin na dobę. Niewyspany szczeniak pudla gryzie, szczeka i nie potrafi się uczyć, a prawie całe gryzienie, którym ludzie się martwią, to zmęczenie.

Szczeniętom toy poniżej 2 kg może spaść cukier, jeśli opuszczą posiłki. Cztery małe posiłki dziennie. Szczeniak, który chwieje się na łapach, ma szkliste oczy, jest zimny albo bezwładny, dostaje miód wtarty w dziąsła i telefon do weterynarza. Miniaturki i duże dostają trzy posiłki dziennie do szóstego miesiąca.

Tydzień drugi: szczotka, świat i drzwi

Szczotka. Trzydzieści sekund dziennie. Szczeniak na macie na stole, slicker po tułowiu, grzebień przez jedną łapę, smakołyk co kilka pociągnięć, koniec, zanim będzie miał dość. Nie pielęgnujesz; uczysz, że szczotka zapowiada kurczaka. Pudel, który nauczy się tego w dziewiątym tygodniu, da się łatwo czesać przez całe życie. Ten, który nauczy się, że szczotkowanie oznacza przytrzymywanie i szarpanie, będzie z tym walczył przez czternaście lat.

Świat. Zanieś albo zawieź szczeniaka, żeby zobaczył ruch uliczny, ludzi wszelkiego rodzaju, dzieci z daleka i spokojne dorosłe psy, z odległości na tyle dużej, że szczeniak pozostaje rozluźniony i ciekawy, ze smakołykami za patrzenie. Pudle są wrażliwe; szczeniak, któremu pozwala się obserwować, staje się odważny, a ten, którego się popycha, staje się zmartwiony.

Drzwi. W tym samym tygodniu zacznij drabinkę zostawania samemu: dziesięć sekund za drzwiami, potem minuta, potem pięć, z powrotem przed pierwszym piśnięciem. Pudle należą do ras najbardziej skłonnych do lęku separacyjnego, a o wiele łatwiej mu zapobiec, niż go leczyć. Rozbrój też sygnały wychodzenia: weź klucze i usiądź, załóż kurtkę i zrób herbatę.

Tydzień trzeci i czwarty: rutyny, które zostają

Klatka jako miłe miejsce, potem zamykana na drzemki. Szelki na krótkie spacery, gdy tylko szczeniak jest zaszczepiony: pięć minut na każdy miesiąc życia, dwa razy dziennie. Codzienne dotykanie: łapy, uszy, pysk, włosy wokół oczu, stanie nieruchomo na stole przez minutę. Pierwsza wizyta u groomera między dwunastym a szesnastym tygodniem na kąpiel, przycięcie pyszczka i łap i mnóstwo pieszczot, nie na pełne strzyżenie; chodzi o to, żeby u groomera było miło. Przedszkole dla szczeniąt u trenera bez przemocy. I zacznij zabawę w dźwięki: coś słychać, szczeniak patrzy na ciebie, pojawia się smakołyk. Szczekanie alarmowe, któremu zapobiegniesz teraz, to szczekanie, którego nie będziesz naprawiać w wieku dwóch lat.

Pięć nawyków, które znaczą najwięcej

1. Trzydzieści sekund szczotkowania dziennie, ze smakołykami, od drugiego tygodnia.
2. Zostawanie samemu ćwiczone codziennie w maleńkich dawkach, z powrotem przed piśnięciem.
3. Świat pokazywany spokojnie, z dystansu, każdego dnia.
4. Szelki, rampy i cztery posiłki u małych rozmiarów; karma dla dużych ras i żadnego wymuszonego ruchu u dużych.
5. Łagodne ręce i cichy głos, zawsze. Wrażliwy pies pamięta.

Ustaw tych pięć rzeczy dobrze w pierwszych trzydziestu dniach, a większość problemów, o których piszą do nas właściciele pudli, w ogóle się nie zacznie. Przewodnik po pielęgnacji rozwija pierwszy punkt, a przewodnik po lęku separacyjnym drugi.