Biodra, łokcie i więzadła krzyżowe: ortopedyczne słabości rottweilera

Rottweilery są ciężkie, szybko rosną i są zbudowane jak atleci, a płacą za to ich stawy. Dysplazja łokci występuje u rottweilerów częściej niż u niemal każdej innej rasy. Dysplazja bioder jest częsta. Zerwanie więzadła krzyżowego to znak rozpoznawczy rasy i, inaczej niż u większości ras, często zdarza się u młodych dorosłych psów. Po każdym z tych trzech przychodzi zapalenie stawów. Nie zmienisz genów, z którymi pies przyszedł na świat, ale możesz zmienić to, ile ciężaru nosi i jak mocno na niego ląduje, a to decyduje o większości tego, co będzie dalej. Nasze zwykłe uczciwe zastrzeżenie: nie jesteśmy weterynarzami. Oto na co uważać i kiedy pytać.

Lata wzrostu: od urodzenia do osiemnastu miesięcy

Chrząstki wzrostowe zamykają się w tej rasie późno, około czternastego do osiemnastego miesiąca. Do tego czasu zasady są proste i nie podlegają dyskusji:

• Żadnego wymuszonego biegania, żadnego truchtu przy rowerze, żadnych długich wędrówek.
• Żadnego biegania po schodach, żadnego skakania z mebli ani z samochodu. Podnoś szczeniaka albo używaj rampy.
• Żadnego ciągłego aportowania piłki, zwłaszcza na twardym podłożu z hamowaniem w poślizgu.
• Żadnych skoków i slalomów z agility, dopóki chrząstki się nie zamkną.
• Swobodna zabawa na trawie i węszące spacery: pięć minut na każdy miesiąc życia, dwa razy dziennie.
• Karma dla szczeniąt ras dużych, odważana, żeby wzrost był równomierny, a nie szybki. Z grubych szczeniąt znacznie częściej niż ze szczupłych wyrastają dorosłe psy z dysplazją.

Warto znać z nazwy dwie choroby rosnącego rottweilera. Panosteitis, bóle wzrostowe kości długich, powoduje u szczeniąt między piątym a osiemnastym miesiącem kulawiznę, która przeskakuje z nogi na nogę; jest bolesna, ale ustępuje sama, a odpoczynek i leki przeciwbólowe pomagają ją przeczekać. Osteochondritis dissecans, OCD, to wada chrząstki barku, łokcia albo stawu skokowego, która w tym samym wieku objawia się uporczywą kulawizną; nie ustępuje sama i często wymaga operacji. Obie wyglądają jak „kulejący szczeniak” i dlatego każdą kulawiznę ogląda weterynarz.

Dysplazja łokci

Staw łokciowy rozwija się nieprawidłowo, zwykle z fragmentem kości, który nie powinien być luźny. Objawy już od piątego, szóstego miesiąca: kulawizna przedniej nogi, gorsza po odpoczynku albo po wysiłku, łokcie odstawione na zewnątrz, krótki, drobny krok przednich łap, niechęć do schodzenia po schodach. Diagnozowana rentgenem albo tomografią; w niektórych przypadkach leczona artroskopowo, a we wszystkich wagą, zarządzaniem ruchem i lekami przeciwbólowymi. Pytaj hodowców o wyniki badań łokci obojga rodziców; dysplazja łokci jest w tej rasie na tyle częsta, że niebadani rodzice to czerwona flaga.

Dysplazja bioder

Luźny, płytki staw biodrowy, który się zużywa. Objawy: króliczy skok, czyli bieganie z tylnymi nogami razem, kołyszący chód, trudność ze wstawaniem, dziwne siadanie z nogą na boku, niechęć do skakania, kulawizna, która przychodzi i odchodzi. W dużej mierze genetyczna, więc pytaj o wyniki badań bioder, ale o tym, jak bardzo się nasili, decydują waga i tempo wzrostu. Wczesna diagnoza otwiera możliwości, w tym operację u młodych psów, które późna diagnoza zamyka.

Więzadła krzyżowe

Więzadło stabilizujące kolano rwie się, częściowo albo całkowicie. U większości ras to uraz wieku średniego. U rottweilerów zdarza się często w wieku dwóch do czterech lat, a u mniej więcej połowy psów w ciągu kilku lat idzie drugie kolano. Objawy: nagła kulawizna tylnej nogi po poślizgu, skręcie albo skoku, lub narastająca powoli kulawizna, gdy pies ledwie dotyka palcami ziemi, gorsza po odpoczynku, czasem z kliknięciem w kolanie. Operacja daje dobre wyniki, szczególnie techniki zmieniające kąt stawu, a efekt zależy bardziej od wagi psa przed i po niż od czegokolwiek innego. Szczupła sylwetka, żadnej piłki na twardym podłożu, rozgrzewka przed ostrą zabawą i rozsądne dojrzewanie zmniejszają ryzyko.

Zapalenie stawów

Sztywny po odpoczynku, rozrusza się w ruchu, wolniejszy na schodach, niechętnie wskakuje do samochodu, zrzędliwy przy dotykaniu. To ból, nie wiek, i da się go leczyć. Najpierw waga, potem właściwy ruch, suplementy z dowodami, takie jak olej rybi, i leki, które pozwalają rottweilerowi znów cieszyć się spacerami. Dywaniki na śliskich podłogach, rampa do samochodu, legowisko ortopedyczne, krótko obcięte pazury i pływanie.

Zasada dwóch tygodni

Wszystko powyżej to problemy stawów. Na tej stronie jest jedna rzecz, która nim nie jest, i to z jej powodu prosimy właścicieli rottweilerów, by zapisywali datę każdej kulawizny. Kulawizna, która po dwóch tygodniach odpoczynku nie ustąpiła całkowicie, u rottweilera w każdym wieku, ale zwłaszcza po piątym roku, dostaje rentgen, a nie kolejny odpoczynek ani suplement. Osteosarcoma, rak kości, to jeden z największych zabójców rasy i zaczyna się od kulawizny, którą przez tygodnie bierze się za skręcenie albo zapalenie stawów. Poradnik o nowotworach tłumaczy, na co zwracać uwagę. Utrzymywanie szczupłej sylwetki, jak tłumaczy poradnik o karmieniu, to jedyna rzecz, która pomaga na każdy problem ze stawami z tej strony.