Socjalizacja owczarka niemieckiego: dlaczego pierwszy rok decyduje o wszystkim

Owczarki niemieckie hodowano do pilnowania stada i do nieufności wobec każdego, kto nie był pasterzem. Ta nieufność wciąż w nich jest i na dobre włącza się w okresie dojrzewania. Owczarek, który jako szczeniak poznawał świat spokojnie i pozytywnie, wyrasta na pewnego siebie dorosłego psa, który obserwuje i ocenia. Owczarek, który tego nie dostał, wyrasta na lękliwego psa, który szczeka, rzuca się i czasem gryzie, bo wszystko nowe jest zagrożeniem. Większość reaktywności owczarków to strach, nie agresja, i większość zaczyna się, albo zostaje zatrzymana, w pierwszym roku.

Czym naprawdę jest socjalizacja

Nie „poznawaniem mnóstwa ludzi i psów”. To spokojne, pozytywne oswajanie ze światem z odległości, przy której szczeniak pozostaje rozluźniony: obserwowanie ruchu z ławki, mężczyzna w kapeluszu przechodzący obok, piski dzieci z drugiego końca placu zabaw, spotkanie z jednym stabilnym dorosłym psem zamiast z tłumem w parku. Szczeniak uczy się, że nowe rzeczy zapowiadają dobre rzeczy. Wymuszone powitania, podawanie z rąk do rąk na imprezie albo przykre doświadczenie z psem bez smyczy działają odwrotnie i potrafią zniweczyć tygodnie pracy.

Lista

• Ludzie: mężczyźni, kobiety, dzieci, brody, kapelusze, kaptury, mundury, kamizelki odblaskowe, laski, wózki inwalidzkie, wózki dziecięce, kurierzy.
• Miejsca: miasto, park, weterynarz, samochód, kawiarnia, sklep zoologiczny, dom znajomych, schodek przed drzwiami.
• Dźwięki: ruch uliczny, kosze na śmieci, odkurzacz, fajerwerki z telefonu na cichym poziomie, dzwonki do drzwi.
• Podłoża: trawa, żwir, metalowe kraty, schody, mokry grunt, stół u weterynarza.
• Psy: spokojne, zaszczepione dorosłe psy, które zignorują szczeniaka albo łagodnie go zniosą. Jeden naraz.
• Dotyk: łapy, uszy, pysk, chwytanie za obrożę, trzymanie w bezruchu, badanie przez obcą osobę ze smakołykami.

Czytanie szczeniaka

Miękkie ciało, ciekawość, bierze smakołyki: dobra odległość. Sztywny, wpatrzony, odmawia smakołyków, chowa się za tobą, szczeka: za blisko, za dużo. Dodaj dystansu, pozwól popatrzeć, nagródź za patrzenie i spróbuj innego dnia. Szczeniak owczarka, któremu wolno obserwować i się wycofać, staje się odważny. Ten, którego ciągnie się do przodu, uczy się, że świat jest niebezpieczny, a na ciebie nie można liczyć.

Okresy lękowe

Około ósmego do jedenastego tygodnia, a potem znów gdzieś w okresie dojrzewania, owczarki miewają fazy, w których płoszą je rzeczy, które wcześniej im nie przeszkadzały. Nie zmuszaj: dystans, smakołyki, idziemy dalej. Mija w ciągu dni lub tygodni, jeśli nie zrobisz z tego walki.

Nie przestawaj w okresie dojrzewania

Instynkt stróżowania pojawia się między szóstym a ósmym miesiącem i właśnie wtedy właściciele przestają socjalizować, bo zrobiło się trudniej. Nie przestawaj. Kontynuuj spokojne oswajanie, z jakiejkolwiek odległości, która działa, aż do drugiego roku życia. Praca ze szczeniakiem to to, na czym opiera się nastolatek; praca z nastolatkiem to to, z czego zbudowany jest dorosły pies.

Jeśli już poszło nie tak

Owczarek, który już szczeka i rzuca się na obcych albo psy, potrzebuje tych samych zasad, tylko stosowanych ostrożniej: dystans, przy którym pies wciąż potrafi myśleć, nagroda za patrzenie, zmniejszanie odległości przez tygodnie, żadnych korekt. Trener albo behawiorysta pracujący bez przemocy i znający rasę jest wart każdej złotówki, a im wcześniej, tym taniej. Przewodnik po reaktywności opisuje, jak to wygląda.