Pierwsze 30 dni ze szczeniakiem labradora: co robić i w jakiej kolejności

Pierwszy miesiąc ze szczeniakiem labradora to nie czas na szkolenie. Chodzi o dwie rzeczy: szczeniak ma uznać, że świat jest bezpieczny, a ty masz nauczyć się nawyków, które przez dwanaście lat będą chronić rosnące stawy, zajęty pysk i apetyt bez wyłącznika. Cała reszta może poczekać.

Zanim szczeniak przyjedzie

• Ubezpieczenie, aktywne od dnia, w którym pies trafia do domu. Labradory to rasa, która najczęściej wymaga operacji z powodu połkniętego przedmiotu, a wszystko, co zostanie odnotowane po pierwszej wizycie u weterynarza, staje się chorobą istniejącą wcześniej.
• Jeden cichy pokój. Kojec albo klatka, legowisko, woda i drzwi, które da się zamknąć.
• Karma dla szczeniąt ras dużych, odmierzana, żeby wzrost był równomierny, a nie szybki. Z grubych szczeniąt wyrastają dorosłe psy z dysplazją.
• Bramka na schody. Żadnego biegania po schodach i żadnego skakania z mebli, dopóki chrząstki wzrostowe są otwarte.
• Kosze z pokrywą, buty na półkach, skarpetki w szufladach. Na zawsze.

Tydzień pierwszy: nic się nie dzieje

Jeden pokój, posiłki o stałych porach w kojcu albo klatce, wyjście na siku co godzinę, gdy szczeniak nie śpi, i po każdej drzemce, posiłku i zabawie. Żadnych gości, żadnej imprezy dla szczeniaka, żadnych długich spacerów. Chroń sen: osiemnaście do dwudziestu godzin na dobę. Niewyspany szczeniak labradora to krokodyl z zębami jak igły, a niemal całe gryzienie, którego ludzie się boją, to zmęczenie.

Tydzień drugi: świat, w małych dawkach

Zanieś albo zawieź szczeniaka, żeby z daleka zobaczył ruch uliczny, ludzi i psy, z nagrodą za samo patrzenie. Zacznij drabinkę zostawania samemu: dziesięć sekund za drzwiami, potem minuta, potem pięć. Zacznij zabawę w imię i dotknięcie dłoni nosem. I zacznij najważniejszą umiejętność labradora: wymianę. Szczeniak ma coś w pysku, ty proponujesz smakołyk, szczeniak puszcza, ty mówisz „puść” i często oddajesz mu tę rzecz. Ćwicz na nudnych rzeczach, żeby działało na ekscytujących.

Tydzień trzeci i czwarty: rutyna, która zostaje

Klatka jako miłe miejsce, potem zamykana na drzemki. Szelki na krótkie spacery, gdy tylko minie okres szczepień: pięć minut na każdy miesiąc życia, dwa razy dziennie, na trawie, gdzie tylko się da. Codziennie delikatne dotykanie: łapy, uszy, pysk, szczotka. Przedszkole dla szczeniąt u trenera pracującego bez przemocy. Już teraz ustal z całą rodziną zasadę powitania: cztery łapy na podłodze dostają uwagę, skakanie nie dostaje nic. O wiele łatwiej nauczyć tego przy ośmiu kilo niż przy trzydziestu.

Pięć nawyków, które liczą się najbardziej

1. Odmierzaj każdy posiłek i smakołyki na szkolenie bierz z tej porcji.
2. Wymieniaj, nigdy nie wyrywaj.
3. Pięć minut na każdy miesiąc życia; żadnego wymuszonego ruchu, dopóki stawy się nie zamkną.
4. Zostawanie samemu ćwiczone codziennie, w malutkich dawkach.
5. Cztery łapy popłacają, u każdego, kto przekracza próg.

Dopilnuj tych pięciu rzeczy w pierwszych trzydziestu dniach, a większość problemów, o których piszą do nas właściciele labradorów, nigdy się nie zacznie. O samym pysku więcej w artykule gryzienie i podgryzanie u szczeniąt labradora, a biodra, łokcie i stawy tłumaczy, dlaczego zasada ruchu jest tak ważna.